X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

classmate

همکلاسی
یکشنبه 30 آبان‌ماه سال 1389

ترک شیرازی !!!

حافظ

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

                            به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

 


صایب تبریزی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

                    به خال هندویش بخشم سرو دست و تن و پا را

هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد

                     نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

 

 

 

ادامه مطالب و جوابیه های دیگر...

 

شهریار:

 اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

                          به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را


هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد

                          نه چون صایب که می بخشد سرو دست و تن و پا را


سرو دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند

                          نه بهر ترک شیرازی که  برده جمله دلها را

 

 

امیر نظام گروسی در جواب حافظ میگه:

 

اگر آن کرد گروسی بدست آرد دل ما را 

                          به خال هندویش بخشم تن و جان و سر و پا را

جوانمردی بدان باشد که ملک خویشتن بخشی

                         نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

 

البته موارد بالا بصورت رسمی و از قول شاعران شناخته شده بود .

 بهرحال داستان به اینجا ختم نشد و در گوشه کنار اشعاری را

 با مضامینی مشابه داریم

مثلا

 

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

                  فدای مقدمش سازم سرودست و تن و پا را


من آن چیزی که خود دارم نصیب دوست گردانم

                  نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را

 

 

و یا دکتر انوشه با کمی ور رفتن با اشعار فوق گفته:

 

اگر آن مه رخ تهران بدست آرد دل ما را 

                                به لبخند ترش بخشم تمام روح و معنا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند 

                               نه بر آن دلبر شیرین که شور افکنده دنیا را

 

 

سید حسن حاج سید جوادی در جواب به دکتر انوشه:


اگر میر کمانداران به دست آرد دل مارا

                               به ابروی خمش بخشم هزاران شعر زیبا را


تمام روح و معنا را به دست یار می بینم

                              چرا بخشم بر او چیزی که باید او دهد ما را                                     درادامه                                                                                                                                                                                                                                                             مگر مـن مـغـز خــر خــوردم در این آشفته بــازاری

                              کــه او دل را بــه دست آرد ببخشم مــن بــخارا را ؟


نه چون صائب ببخشم من سر و دست و تن و پا را

                             و نــــه چـــون شهریـــارانم بـبـخشم روح و اجــزا را

  
کـــه ایـن دل در وجـــود مــا خــدا داـند که می ارزد

                            هــــزاران تــــرک شیـراز و هـــزاران عشق زیــبــا را


ولی گــر تــرک شـیــرازی دهـد دل را به دست مــا

                            در آن دم نــیــز شـــایـــد مـــا ببخشیمش بـخـارا را


کــه مــا تــرکیم و تبریزی نه شیرازی شود چون مـا

                           بـــه تــبــریــزی هـمـه بخشند  سمرقـند و بـخـارا را

 

نظرات (2)
نام :
ایمیل : [پنهان می ماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
یکشنبه 30 آبان‌ماه سال 1389 ساعت 22:11
+ maryam.ch
خیلی جالب بود....
امتیاز: 0 0
شنبه 14 خرداد‌ماه سال 1390 ساعت 16:57
+ محبوبه ومرضی (شیلات )
حالا بابا حافظ یه شکری خورد شما چرا جدی گرفتید .. من هم در جواب همه دوستان شعر خودم رو میسرایم
اگر آن پسر مشهد به دست آرد دل مارا
چنان اندر سرش کوبم که نشناسد دگر ما را
نه چون حافظ نه چون صائب که می بخشند از دنیا
من آن را می دهم درسی که نشناسد بجز ما را
که تا جان در بدن داردچو نام ما برش گویند
تمام هستی اش بخشد ......................
جای خالی را با اطلاعات خود پر کنید ....
الف ) که دیگر نبیند ریخت ما را
ب) گزینه الف
ج) گزینه الف و ب
د) همه موارد
ذوق هنری رو حال کردی .. چشمه هامون یهو قل زد .. حافظ و صائب و بقیه دوستان .جلوی ما لنگ انداختن ...
امتیاز: 0 0