X
تبلیغات
نماشا
رایتل

classmate

همکلاسی
سه‌شنبه 23 فروردین‌ماه سال 1390

گل خشکیده

بر نگه سرد من به گرمی خورشید

می نگرد هر زمان دو چشم سیاهت

تشنه ی این چشمه ام، چه سود، خدا را

شبنم جان مرا نه تاب نگاهت

 

جز گل خشکیده ای و برق نگاهی

از تو در این گوشه یادگار ندارم

زان شب غمگین که از کنار تو رفتم

یک نفس از دست غم قرار ندارم

 

ای گل زیبا، بهای هستی من بود

گر گل خشکیده ای ز کوی تو بردم

گوشه ی تنها، چه اشک ها که فشاندم

وان گل خشکیده را به سینه فشردم

 

آن گل خشکیده، شرح حال دلم بود

از دل پر درد خویش با تو چه گویم؟

جز به تو، از سوز عشق با که بنالم

جز ز تو، درمان درد، از که بجویم؟

 

من، دگر آن نیستم، به خویش مخوانم

من گل خشکیده ام، به هیچ نیرزم

عشق فریبم دهد که مهر ببندم

مرگ نهیبم زند که عشق نورزم

 

پای امید دلم اگر چه شکسته است

دست تمنای جان همیشه دراز است

تا نفسی می کشم ز سینه ی پر درد

چشم خدا بین من به روی تو باز است

نظرات (6)
نام :
ایمیل : [پنهان می ماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
پنج‌شنبه 25 فروردین‌ماه سال 1390 ساعت 22:51
+
در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود
امتیاز: 0 0
پاسخ:
دوست عزیز شعر جالبی بود
ادبیات شما برای من اشناست لطفا با اسم خودتون نظر بدید
mr30
شنبه 27 فروردین‌ماه سال 1390 ساعت 12:31
+
اخــــــــــــــــــــــــی !!!!!
منم حساس
امتیاز: 0 0
پاسخ:
میان عاشق ومعشوق سریست چه داند انکه اشتر میچراند...
شنبه 27 فروردین‌ماه سال 1390 ساعت 12:32
+ مهرسا
شعر دو کاج رو یادتونه؟
و حالا نسخه جدید این شعر زیبا

دو کاج از همان شاعر دوکاج

در کنار خطوط سیم پیام خارج از ده دو کاج روئیدند
سالیان دراز رهگذران آن دو را چون دو دوست می‌دیدند
روزی از روزهای پائیزی زیر رگبار و تازیانه باد
یکی از کاج ها به خود لرزید خم شد و روی دیگری افتاد
گفت ای آشنا ببخش مرا خوب در حال من تأمل کن
ریشه‌هایم ز خاک بیرون است چند روزی مرا تحمل کن
کاج همسایه گفت با نرمی دوستی را نمی برم از یاد
شاید این اتفاق هم روزی ناگهان از برای من افتاد
مهربانی بگوش باد رسید باد آرام شد، ملایم شد
کاج آسیب دیده ی ما هم کم کمک پا گرفت و سالم شد
میوه ی کاج ها فرو می ریخت دانه ها ریشه می زدند آسان
ابر باران رساند و چندی بعد ده ما نام یافت کاجستان

شاعر: محمد جواد محبت، همان شاعر دوکاج

امتیاز: 0 0
پاسخ:
نه از مهر و نه از کین می نویسم
نه از کفرو نه از دین می نویسم
دلم خون است می دانی تو
دلم خون است از این می نو یسم
شنبه 27 فروردین‌ماه سال 1390 ساعت 17:36
+
نترس از هجوم حضورم
چیزی جز تنهایی با من نیست
امتیاز: 0 0
پاسخ:
میترسی و بی سر وصدا می ایی
پنهانی و چون غریبه ها می ایی
من منتظرم که مشت بر در بزنی
ای گلم چرا با نوک پا می ایی
سه‌شنبه 30 فروردین‌ماه سال 1390 ساعت 13:10
+ مهری
دوست داشتنی ترین دوست داشتنی ها هستی اقای پناهی
امتیاز: 0 0
پاسخ:
عشق فریبی است از طبیعت برای هلاکت انسان ها
دوست عزیز تشکر از لطفتون ولی به قول خسرو :دوست داشتن افسانه شد و فهمیدم که جاش فقط تو قصه هاست...
دوشنبه 5 اردیبهشت‌ماه سال 1390 ساعت 12:51
+ important
سلام!
هر کاری کنیم نمیتونیم انکارش کنیم...
اصلا نمیشه انکارش کرد...
هرکس هم که انکارش کرد ادم نیست...
فقط باید عاشق کسی شد که ارزششو داشته باشه که سختی کار همین جاست...
نمیدونم هدفتون ازاین مطلبای عاشقونه چیه ولی چیزیرو انکار نکنید!!!(چون نمیتونید)
امتیاز: 0 0